۴۴ حقیقت فوق العاده جالب در مورد خالکوبی و تتو

 

خالکوبی در میان پوست یا به عبارت دیگر در دومین لایه ی پوست قرار میگیرد. سلول های میان پوست به صورت قابل توجهی بادوام تر از سلول های موجود در پوست بیرونی هستند که در کل، طول عمر، کمترین محو شدگی و پراکندگی بر روی آن ها اتفاق می افتد.

 

طبق بررسی های انجام گرفته در سال ٢۰۱٢، در ایالات متحده، زنان بیشتر از مردان خالکوبی می کنند ( ٢٣ درصد در مقابل ۱٩ درصد).

 

طبق یکی از تحقیقات در سال ٢۰۰۶، ٣۶ درصد از افراد ۱٨ تا ٢۵ سال و ۴۰ درصد از افراد ٢۶ تا ۴۰ سال حداقل یکبار خالکوبی کرده اند. 

 

طبق گزارش انجمن نشنال جئوگرافیک، در آوریل ٢۰۰۰، ۱۵ درصد از آمریکایی ها ( ۴۰ میلیون نفر) خالکوبی داشته اند. 

 

آمریکایی ها سالانه حدود ۱.۶۵ میلیارد دلار صرف خال کوبی می کنند.

 

یک دستگاه خالکوبی از ۴ بخش تشکیل شده است: ۱) سوزن ٢) لوله ای که جوهر را نگه میدارد ٣) یک موتور الکتریکی ۴) یک پدال پا برای کنترل حرکت ( مانند پدال چرخ خیاطی).  

 

پس از دزدیده شدن نوزاد چارلز لیندبرگ (هوانورد، نویسنده، مخترع و کاشف آمریکایی) در سال ۱٩٣٢، بسیاری از خانواده هایی که نگران فرزندانشان بودند، بر روی آن ها خال کوبی انجام دادند.

 

گاهی اوقات از ادرار به مخلوط کردن رنگ خالکوبی استفاده می شود. 

 

پوست تمام بخش های بدن یکسان نیست و رنگ خال کوبی در همه جای بدن بصورت یکسان دوام نمی آورد. برای مثال، رنگ خال کوبی های انجام شده بر روی آرنج، بند انگشتان، و پاها سریع تر از بین می روند. 

 

معروف ترین بخش های بدن که بر روی آن ها خال کوبی انجام می شود عبارتند از کمر، مچ دست، پا، مچ پا، محل بازوبند، پشت، بازو، سینه، پستان و گردن.

 

احتمال پاک شدن خالکوبی های زنان در مقایسه با مردان، دوبرابر بیشتر است.

 

پس از انتشار کارت های امنیت اجتماعی در سال ۱۹۳۶، مردان و زنان، شماره های خود را بر روی بازوهایشان خالکوبی کردند. 

 

در طول تاریخ، فردی که بیشترین خال کوبی را بر روی بدن خود داشته، گریگوری پل مکلارن ( ۱٩٧۱) نام دارد که با نام Lucky Diamond Rich نیز شناخته می شود. او ۱۰۰ درصد بر روی بدن خود خال کوبی انجام داده ؛ بطوریکه بر روی پوست آلت، داخل دهان، و داخل گوش های این فرد نیز خالکوبی شده است.    

 

فردی را به من نشان دهید که خال کوبی دارد تا من فردی با گذشته ای جالب را به شما نشان دهم. 

جک لندن

 

هنرمند تتوکار، Vinnie Myers، خالکوبی های سه بعدی سینه را برای خانم هایی که از سرطان سینه نجات پیدا کرده اند، انجام می دهد.

 

خالکوبی های UV با جوهر هایی تولید می شوند که در روشنایی روز کاملا غیر قابل مشاهده هستند اما زیر نور اشعه ی فرابنفش کاملا می درخشند.

 

دومین فردی که بیشترین خال کوبی را در جهان داشته است ، Tom  Leppard ۱۹۳۴ از اسکاتلند بوده است. او که با نام Leopard Man نیز شناخته می شود، ٩٩.٩ درصد از بدنش از خالکوبی پوشانده شده بود. تنها بخش هایی از بدن او که خالکوبی نشده بود، بین انگشتان پا و داخل گوش هایش بود.

 

برای انجام یک خالکوبی؛ پوست در هر دقیقه، ۵۰ تا ٣۰۰۰ بار توسط ماشین خالکوبی، پرس می شود.

 

جراحی لیزر موثرترین راه برای از بین بردن خال کوبی است. لیزر به پوست نفوذ می کند و رنگدانه ها را می شکند تا این رنگ دانه ها به طور طبیعی توسط سیستم ایمنی بدن حمل شوند. رنگ سیاه براحتی از بین می رود زیرا امواج لیزری بیشتری را جذب می کند. از بین بردن رنگ سبز و زرد دشوارتر است.

 

برخی از نوادگان بازماندگان هولوکاست، شماره ی بازداشتگاه های اعضای خانواده ی خود را بر روی بازوهای خود خال کوبی کرده اند تا تاریخ خانوادگی خود را به یاد داشته باشند. 

 

قدیمی ترین جسد بجا مانده، مربوط به مرد یخی ( ٣٢۰ تا ٣٣۰ سال قبل از میلاد) است که قدیمی ترین خالکوبی تاریخ را بر روی پوست خود دارد. بر روی زانوی چپ این مومیایی، یک صلیب سیاه، شش خط صاف روی کمرش، و خطوط موازی روی مچ پا، پا و مچ دست هایش خالکوبی شده اند. هنگامی که دانشمندان این مومیایی را زیر اشعه ایکس قرار دادند، متوجه شدند که یک بیماری مفصلی مشترک زیر هر خال کوبی وجود دارد، که نشان می داد، خالکوبی درد این بیماری را تسکین می دهد.

 

باستان شناسان، ابزار هایی را در فرانسه، پرتقال، و اسکاندیناوی کشف کرده اند که احتمالا برای انجام خالکوبی بکار می رفته اند. عمر این ابزار ها به ۱٢ هزار سال قبل یا آخرین عصر یخبندان باز می گردد. 

 

یونانیان، خالکوبی را از پارس ها یاد گرفتند و از خالکوبی برای علامت گذاری بردگان و مجرمان استفاده کردند تا اگر این افراد سعی در فرار داشتند، براحتی شناسایی شوند. رومیان نیز خالکوبی را از یونانیان یاد گرفتند و کلمه ی fug را که به معنی فراری بود بر روی پیشانی بردگان حک کردند. 

 

طبق تحقیقات کانال تلویزیونی Oxygen Media ، در سال ٢۰۱٢، ۵٩ درصد از افرادی که خالکوبی داشتند را زنان تشکیل می دادند. رایج ترین عکس هایی که بر روی پوست این زنان حک شده بود عکس قلب و فرشته بود. 

 

مجسمه های سنگی در چین که متعلق به قرن سوم قبل از میلاد هستند، مردانی را به تصویر می کشند که روی صورتشان خالکوبی دارند. چند صد سال بعد، کنفسیوس فیلسوف، مردم را از خالکوبی منصرف میکرد چرا که معتقد بود بدن انسان هدیه ای از پدر و مادر و اجداد اوست و نباید بر روی آن خالکوبی شود.

 

افلاطون معتقد بود که افراد متهم به توهین به مقدسات باید به اجبار خالکوبی شده و از جامعه طرد شوند. 

 

کالیگولا، امپراطور مبتلا به بیماری سادیست، برای سرگرم کردن خود دستور میداد تا اعضای دربار را خالکوبی کنند تا وی بتواند از زجر آن ها لذت ببرد.

 

٧٨٧ سال پس از میلاد، پاپ هادریان، هر گونه خالکوبی را ممنوع اعلام کرد حتی بر روی مجرمان و گلادیوتار ها نیز نباید خالکوبی انجام می شد. از آن زمان به بعد، خالکوبی در دنیای مسیحیت، عملا ناشناخته باقی ماند تا اینکه در قرن ۱٩، یهودیت و اسلام نیز مردم را به انجام ندادن خالکوبی تشویق کردند.  

 

تصویر حیوانات، رایج ترین موضوع خالکوبی در بسیاری از فرهنگ ها است و به طور سنتی با جادو، حامی بودن روح جانور با فرد و آرزوی فرد برای شناسایی شدن توسط ارواح حیوانات در ارتباط است.

 

خالکوبی در پائیز ۱٩۴۱ در اردوگاه آشویتز و در مارس همان سال در اردوگاه بیرکنائو معرفی شد. این دو اردوگاه، تنها دو اردوگاهی بودند که بر روی زندانیان خالکوبی انجام می دادند. خالکوبی بر روی سینه و عموما بر روی بازوها انجام می شد. تنها بر روی کسانی که به کار مشغول بودند خالکوبی انجام می شد.

 

خالکوبی پلی نزیایی که قبل از ورود اروپائی ها به اقیانوس آرام به وجود آمده بود، پیچیده ترین و ماهرانه ترین خالکوبی در جهان بود. 

 

با وجود اینکه طرح های خال کوبی شده بر روی نقاشی ها و مجسمه ی مردان و زنان باستان مصر دیده می شود؛ اما با اینحال تمامی مومیایی های خال کوبی شده ی مصری که تا به امروز کشف شده اند، زن هستند. باستان شناسان مصری معتقد هستند که این طراحی ها نشانه ی باروری و جوانی مجدد هستند.  

 

معروف ترین خال کوبی ها در بین خال کوبی های تبهکارانه، بر روی مافیای ژاپن یعنی یاکوزا ها انجام شده است. 

 

در سرتاسر دنیا، حتی کوچک ترین خال کوبی نیز می تواند نشان دهنده ی زندانیان باشد برای مثال در انگلستان، یک نقطه ی کوچک بر روی گونه نشان می دهد که این فرد در ندامتگاه سکونت دارد. سه نقطه بین انگشت شست و سبابه نشان دهنده ی باند تبهکار در بین جمعیت لاتین ایالات متحده است.

 

در ژاپن، خال کوبی، ایرزومی نامیده می شود. هنرمندان تتو کار ژاپنی تحت تاثیر هنرمندان تتو کار مختلف غربی از جمله  George Burchett،  Sailor Jerry Collins و Don Ed Hardy قرار گرفته اند.

 

گفته می شود که درد خال کوبی مانند درد نیش زنبور یا درد آفتاب سوختگی است. 

 

با اینکه طبق فرضیات، HIV می تواند از طریق انجام خال کوبی سرایت کند اما تا به امروز موردی از سرایت این بیماری از طریق خال کوبی گزارش نشده است. بیماری های دیگر مانند سیفیلیس و هپاتیت B و C نیز می توانند از طریق خال کوبی سرایت کنند.  

 

به ندرت اتفاق می افتد که جوهر خالکوبی حاوی فلز باشد. چنین خالکوبی هایی ممکن است در حین انجام MRI موجب ایجاد درد شود و یا روی نتایج MRI تاثیر بگذارد. اداره غذا و داروی آمریکا، بر جوهر خالکوبی نظارت نمیکند و آن را تایید نمی کند.

 

کپی کردن طراح های خاص که بر روی بدن افراد خال کوبی شده اند، در دنیای هنرهای بدنی کاری غیر اخلاقی بشمار می رود. برخی از تتوکاران حتی طرح های موجود بر روی بدن مومیایی ها را نیز کپی نمی کنند چرا که معتقد هستند، چنین خال کوبی هایی تنها متعلق به مومیایی هایی هستند که این خالکوبی ها را بر روی بدنشان دارند. استثاناهایی که در رابطه با این تابو وجود دارد این است که فرزندان و نوه ها، خال کوبی های والدین و پدر بزرگ و مادربزرگ را کپی می کنند تا این خال کوبی ها را زنده نگه دارند. 

 

با اینکه میزان درد خال کوبی به خود فرد بستگی دارد، اما قسمت هایی از بدن که درد بیشتری هنگام انجام خالکوبی در آن ها بوجود می آید عبارتند از روی استخوان ها مانند استخوان مچ، استخوان ترقوه، سینه، دنده ها و ستون فقرات.  

 

جانی دپ یکبار گفت،”بدن من، روزنامه ی من و خالکوبی هایم، داستان من هستند.”

 

راکر تامی لی در سال ٢۰۰٧ اولین فردی بود که با انجام خالکوبی در یک پرواز خصوصی به مقصد میامی، نام خود را در کتاب رکورد های گینس ثبت کرد.  

 

تحقیقات نشان داده است که بزرگسالانیکه خال کوبی دارند، در مقایسه با بزرگسالانی که خالکوبی ندارند، از نظر جنسی فعال تر هستند. علاوه بر این، طبق تحقیقات انجام شده، بزرگسالانی که خالکوبی دارند، در رفتار های پرخطر بیشتری شرکت می کنند. 

 

پادشاه هارولد دوم انگلستان، بر روی بدن خود خال کوبی های متعددی داشت. پس از جنگ هیستینگز در سال ۱۰۶۶، از این خالکوبی ها برای شناسایی جسد وی استفاده شد. 

 

در طول قرن هجدهم، نوزدهم و اوایل قرن بیستم، خال کوبی در پادشاهی های انگلیس و روسیه بسیار مشهور بود. این خالکوبی ها بقدری گران تمام می شدند که مردم عادی توانایی پرداخت هزینه ی آن ها را نداشتند. زمانیکه پرداخت هزینه ی خال کوبی برای طبقه ی پایین تر جامعه امکانپذیر شد، خالکوبی چیز مزخرفی بنظر میرسید تا اینکه دوره ی تولد مجدد خالکوبی در اواسط قرن بیستم پدیدار شد.

 

 

از دست ندهید